நாம் உருவங்களை கண்களால் பார்த்து மனக்கண்களில் காணும் போது எமது ஆழ்மனமாகிய சித்தத்தில் குறித்த எண்ணங்கள் சிந்தனைகள் தூண்டப்படுகிறது.
துன்பத்தையும் தீமையையும் பார்த்தால் சித்தத்தில் துன்பமும் தீமையும் தூண்டப்படும். இப்படித் தூண்டப்படும் எண்ணங்களினால் எமது மனமும் புத்தியும் செல்வாக்குச் செலுத்தப்படும் போது நாம் அந்த வழியிலேயே நடந்து துன்பத்தை அடைய ஆரம்பிக்கிறோம்.
நாம் சதா காலமும் மங்களத்தையே அடைய வேண்டும் என்றால் நாம் தியானிக்க வேண்டிய ரூபம் சதாசிவம் - எக்காலத்திலும் மங்களமான நிலை.
இறைவனின் உண்மையான நிலை மனம், வாக்குக்கு அகப்படாத பரசிவ நிலை; இந்த நிலையை ஆரம்ப நிலை சாதகர்கள் பெற முடியாது என்பதால் இறைவனின் ஆற்றலை மானிடர்கள் பெறக்கூடிய நிலை சதாசிவ நிலை.
இந்த சதாசிவ நிலை பஞ்ச பிரம்ம நிலைகளின் ஒன்றிணைவு. சிவலிங்கம் என்பது இந்த பஞ்ச பிரம்ம நிலைகளும் ஒன்றிணைந்த ஒளி ரூபமான நிலை.
இவை சாதகனுக்கு பயன்படும் நிலையில் வெளிப்படும் போது
சத்யோஜாதம்
வாமதேவம்
அகோரம்
தத்புருஷம்
ஈசானம்
என்று ஐந்து நிலைகளாக வெளிப்படுவதே சதாசிவத்தின் ஐந்து முகங்கள்.
சதாசிவருடைய உடல் வித்யா தேகம் எனப்படுகிறது; சகல வித்தைகளையும் உள்ளடக்கியது.
எமக்கு குறித்த ஒன்றைப் பற்றிய அறிவு இல்லாத போது நாம் அந்தப் பொருளினால் எல்லைப் படுத்தப்படுகிறோம். குறித்த பொருளைப் பற்றிய பரிபூரண அறிவு வாய்த்தால் நாம் அந்த எல்லைகளைத் தாண்டிச் செல்கிறோம். எமது அறிவு பெருக பெருக நாம் எமது எல்லைகளைக் கடக்கிறோம். சதா சிவ தத்துவம் என்பது நாம் எப்போதும் மங்களமாக இருக்க எல்லாவற்றையும் பற்றிய அறிவு - வித்தையினைப் பெற வேண்டும் என்பதாகும்.
சதாசிவ தியானம் சகல வித்தைகளையும் அருளக்கூடியது.
